endrutyun

ՄԵՆՔ - MENK

 

Ընտրութիւն

 

Ազգային Ժողովի հերթական ընտրութիւնը տեղի պիտի ունենայ Ապրիլ 2-ին: Ան նախորդ խորհրդարանական ընտրութիւններէն էականապէս տարբեր իմաստ պիտի ստանայ: Անցնելով խորհրդարանական համակարգի, վարչապետը պիտի դառնայ նաև երկրի ղեկավարը՝ հաւասարազօր ըլլալով անցեալի նախագահին:

 

Անիմաստ կ'ըլլայ մտածել թէ կառավարման ձեւի փոփոխութեամբ է որ կարելի պիտի ըլլայ մինչեւ հիմա չլուծուած հարցերուն լուծում տալ կամ թէ այսօրուայ վարչաձեւը արգելք կը հանդիսանար կարգ մը հարցերու լուծում գտնելուն՝ տնտեսական կամ քաղաքական մակարդակներու վրայ։

 

Ապրիլ 2-ին, մօտ 2,5 միլիոն Հայաստանի Հանրապետութեան մէջ բնակող քաղաքացիներ կանչուած են քուէարկելու կուսակցութեան մը կամ կուսակցութիւններու դաշինքի մը օգտին։ Այսինքն ժողովուրդը ընտրութիւն պիտի կատարէ խումբերու միջև նկատի առնելով իւրաքանչիւր խումբի ծրագիրը, առաջնորդն ու խումբի անդամները և թերեւս այլ կէտեր։ Ընտրութեան արդիւնքը պիտի ձեւաւորէ սահմանափակ թիւով մարդկանց խումբ մը որուն պիտի վստահուի ազգի ու երկրի ապագան։ Սա շատ պատասխանատու ու կարեւոր գործընթաց մըն է։ Ուրեմն որո՞նք են այն անհատները որոնք պատրաստ են նման բեռ մը իրենց ուսերուն վրայ առնելու։ Իսկ ի՞նչ է մեր ակնկալիքը նման իշխանական մարմինէ մը։

Երկրի մը իշխանութիւնը պէտք է վստահուած ըլլայ մարդկանց այն խումբին որը ունի բարձր բարոյականութիւն, ոգեղէնութիւն ու մասնագիտական գիտելիքներ։ Մենք պարտաւոր ենք միշտ մեր աչքին առջեւ ունենալ նման նշաձող մը:

 

Երջանիկ եւ ուրախ պիտի ըլլայինք ու վստահաբար մեծ խանդավառութեամբ պիտի մասնակցէինք ընտրութիւններուն եթէ նման նշաձողի մակարդակին հասած կամ մօտեցած խումբեր ունենայինք և մեր ընտրութիւնները կատարէինք լաւին ու գերազանցին միջեւ։ Այսպիսի խումբերու գոյութեան պարագային խախտումներու նման հասկացողութիւններ պարզապէս գոյութիւն ալ չէին ունենար։ Կ'ունենայինք ազգի ոգիին արժանի ղեկավարութիւն մը։

 

Այժմ ունինք հակառակ պատկեր մը։ Իրար նման կամ իրարմէ ոչ էական յատկանիշներով տարբերուող ու ազգային արժէքներէն հեռացած կուսակցութիւններ, որոնք թերեւս միայն իրենց ղեկավարներու անձնական նկարագիրներով իրարմէ կը տարբերին։ Կուսակցութիւնները զիրար մրցակից կը նկատեն, խոստումներ կը կատարեն,կը ներկայանան որպէս երկրի հարցերը լուծող միակ ճիշտ այլընտրանքը, ընտրապայքար կը մղեն իշխանութիւն ձեռք բերելու համար, յաճախ յանուն իրենց շրջապատի շահերուն: Բայց ժողովուրդը վերջապէս որո՞նց միջեւ ընտրութիւն պիտի կատարէ.- պայծառ ապագայ խոստացողի՞,ապագայ քանդողի՞ թէ ակնյայտ կողոպտիչի՞ մը միջեւ։ Մինչեւ հիմա ականատես կ'ըլլանք «ոչ ընտրութեան» քանի որ ժողովուրդը յաճախ կ'ընտրէ իշխող կուսակցութիւնը չընտրելու տարբերակը ու կը քուէարկէ ուրիշի մը օգտին սակայն հոս ալ վստահ ու համոզուած չըլլալով։ Իրականութեան մէջ ընտրութիւնները կը նմանին տխուր բեմադրութեան մը։

 

Եթէ տեղի պիտի ունենան ընտրութիւններ, այն ժամանակ պէտք է գոյութիւն ունենան ընտրութեան արժանի անհատներ ու անոնց կողմէ կազմուած արժանաւոր խումբեր, այսինքն՝ մեր սահմանած նշաձողին հետ չափուելու յարմար անձեր։Միայն այն ժամանակ պիտի կարենանք վստահ ըլլալ որ պատասխանատուութիւն ստանձնողները ոչ միայն բարոյական վեհ յատկանիշներու ու մասնագիտական գիտելիքներու տէր մարդիկ են այլև՝ հայկական ոգիի կրողները՝ որոնք ի վիճակի են անկախ ու անվախ կերպով հայ մարդուն բացատրել թէ ինչ է հայու առաքելութիւնը այս աշխարհի մէջ ու ինչպէս հայ ապրիլ, ի հեճուկս մեր ժամանակներու մէջ տարածուած ու ամրապնդուող որոշ կարծիքներու, որոնց դրսեւորումը առօրեայ կեանքին մէջ կարծէք թէ շատերու համար դարձած է արդիական ու յառաջադեմ զգալու յատկանիշ։

 

Ընտրութեան միւս գործօնը ընտրողներու վարկանիշն է։ Արդեօք ի՞նչ արժէքներով ու սպասումներով է որ մարդիկ կը մասնակցին քուէարկութեան։ Թերեւս միայն իրենց նեղ անձնական շահերու լուծման ակնկալիքով։ Ժողովուրդին մէջ կան տարբեր շերտեր՝ ամենացածէն մինչեւ ամենաբարձր որակով, գիտակից եւ անգիտակից, պատասխանատու և անտարբեր, պարկեշտ և խաբեբայ, կայուն եւ անկայուն կամ փչող քամիին ուղղութեամբ գործող մարդիկ։ Բոլորն ալ ունին հաւասար ձայնի իրաւունք որ կը համարուի ժողովրդավարութեան մեծ ձեռքբերումը ու «իշխանութիւնը ժողովուրդինն է» յայտնի լոզունքով՝ ազգի ճակատագիրը կը յանձնուի մեծամասնութեան մը կամայական պատկերացումներուն։ Անկայուն ու շեղուած մեծամասնութեան մը խօսքը շատ տարբեր է հոգեբարոյական առողջ համակարգի մէջ գտնուող ու բարձր գիտակցութեան տէր ժողովուրդի մը ձայնէն։ Ամէն ինչ կախեալ է թէ ով կ'առաջնորդէ ժողովուրդը։

 

Մեր սահմանած նշաձողը յաղթահարած մարդոց իշխանութեան հասնելու գործին մէջ մեծ պարտականութիւն ունին ոչ միայն ընտրողները այլեւ՝ ընտրելու իրաւունք չունեցողները այսինքն համայն Հայութիւնը: Չէ՞ որ այդ արժանաւոր անհատները մեր մէջէն է որ պիտի հասնին մեր նշած մակարդակին։ Չէ՞ որ ազգովին պիտի լուծենք մեր առջեւ ծառացած ազգային հարցերը, գիտակցելով որ ազգի ապագային համար պատասխանատու է ոչ միայն այսօրուայ, ոչ ալ մօտերս ընտրուելիք թերեւս անունով տարբեր բայց էութեամբ նոյն վարչախումբը, այլեւ մեզմէ իւրաքանչիւրը։

 

Այո, ազգովին ընելիք շատ բան ունինք բայց անոր համար պէտք է պատրաստուիլ ու աշխատիլ։Անգամ մը վերանայինք մեր անցած ճանապարհը, մենք մեզի կենսական հարցումներ ուղղենք. ի՞նչ է կեանքի իմաստը, ինչո՞ւ Հայ ծնած եմ, ի՞նչ է հայրենիքը, ու՞ր է մեր հայրենիքը, ի՞նչ է ազգութիւնը, կա՞յ ազգային արժէք, ի՞նչ է Աստուծոյ իմաստը, ո՞րքան կարեւոր է հայերէնը, ընտանիքի իմաստը, Հայ ընտանիքի իմաստը, ցեղասպանութեան պատճառները, ո՞րն է մեր երազած Հայաստանը, Սփիւռքի տեղը, եւայլն։ Արդեօք կը հետաքրքրե՞ն մեզ նման հարցեր։ Եթէ այո, փնտռենք անկեղծօրէն ու գտնենք այդ հարցումներուն պատասխանները։ Նման հարցերը թող դառնան մեր հանդիպումներուն, հաւաքներուն, գրութիւններուն ու ընթերցանութեան նիւթերուն քննարկման առարկան ։ Ըլլանք անկեղծ ու հետեւողական։ Աստիճանաբար ստեղծենք մթնոլորտ մը, ուր կարելի պիտի ըլլայ իրարու հետ հոգիով ու մտքով կապուած մարդկանց խումբ մը ստեղծել ու ամենակարեւորը՝ մեր սահմանած նշաձողին մօտ եղողները ի յայտ բերել ու իրարու կապել որպէսզի այս վերջինները, ստեղծելով կորիզ մը, իրականացնեն ազգի ինքնակազմակերպումը։

 

Այժմ ունինք այն ինչ որ կայ։ Ապրիլ 2-ի Ազգային Ժողովի ընտրութիւններուն քուէարկութեան իրաւունք ունեցողները պէտք է կատարեն իրենց քաղաքացիական պարտականութիւնը մասնակցելով ընտրութիւններուն ու իրենց ձայնը տալով ըստ իրենց հայեցողութեան։ Բուն ընտրութիւնը սակայն պիտի կատարուի անձին ինքնիրեն տուած քուէին միջոցաւ երբ ան ինքզինքին պիտի փոխանցէ պատասխանատուութիւն մը, իր բարի ու ճիշտ օրինակով պիտի մասնակցի ազգին հոգեբարոյական դաշտի վրայ համախմբմանը ուղղուած գործունէութեան որը, յաջողութեան պարագային, պիտի ապահովէ մարդկութեան բարօրութիւնը։

 

Մասիս Ինճիճեան, 26․01․2017